anaphrodisiac: oktober 2013

donderdag 31 oktober 2013

Discussie

Voordat ik zeker wist dat ik voor de spons zou gaan heb ik op facebook gevraagd wat mijn klasgenoten een seksloos object vonden. Eigenlijk vond ik het antwoord van Charlotte wel heel logisch, en ben ik dus toch voor mijn eigen gevoel, de spons gegaan, ondanks dat het voor anderen misschien wel iets met seks te maken heeft. Ik denk dat ik nooit iets ga vinden wat voor niémand terug te linken is naar seks. Zo vond ik bijvoorbeeld sommige dingen die mijn klasgenoten seksloos vonden, verwerpelijk. Bijvoorbeeld een hond is voor mij per definitie niet seksloos, omdat hij zich voortplant en een geslacht heeft. Zelfs een lepel kan je weer aan seks linken (lepeltje lepeltje).

Fleur van Dongen een plant?
October 27 at 11:34am · Like · 1

Xui Jin spin
October 27 at 11:44am · Like

Lieve Van de Beek Het heet voortplanting ,,, mn zus zegt een kaasschaaf
October 27 at 11:59am via mobile · Like · 1

Eef Toonders kaasschaaf, melkpak, laptop, hamburger breinaald, vork, lepel. hond
October 27 at 11:59am · Like

Machteld Meijdam klok
October 27 at 1:37pm · Like

Shushanik Moutafian gum, waterkoker, strijkijzer
October 27 at 2:04pm · Edited · Like

Charlotte Jansen ik stem ook voor plant
October 27 at 2:21pm · Like

Esmee Huijskens alles wat zich niet voortPLANT XD maar objecten ed zijn seksloos
October 27 at 2:23pm · Like

Charlotte Jansen discussie over planten daargelaten; 'objecten' zijn niet seksloos
October 27 at 2:24pm · Like

Esmee Huijskens i get your point
October 27 at 2:26pm · Like

Charlotte Jansen ik denk dat 'alles' wel met seks geassocieerd kan worden mbt fetish. Maar 'objecten' zijn in principe gemaakt door mensen waardoor ik dat persoonlijk eerder met seks zou associëren dan een plant die een hele andere levensvorm kent en zonder mensen ook zou bestaan. Daargelaten dat er vast ook mensen zijn die een planten fetish hebben en het feit dat planten zich voorplanten, maar voorplanten lijkt mij niet echt de essentie van dit hele seksloos verhaal.
October 27 at 2:48pm · Edited · Like · 1

Charlotte Jansen wat het natuurlijk lastig maakt is dat dit allemaal meningen zijn en er dus eigenlijk geen waarheid is. wat voor de een seksloos is kan voor de ander puur fetish zijn. Lies ik denk dat je het best iets kan kiezen dat voor jou seksloos is. (dat is ook makkelijk te onderbouwen)
October 27 at 2:53pm · Edited · Like · 2

Machteld Meijdam haha kijk, daar heb je nog is wat aan. een goed onderbouwd verhaal
October 27 at 2:53pm · Like · 3

Machteld Meijdam (sleutel, nog eentje tussendor haha)
October 27 at 2:53pm · Like

Eef Toonders hahaha nee machteld, die stop je ergens in. De sleutel heeft seks met het slot. slot ook al uitgesloten dus
October 27 at 2:54pm · Like · 1

Machteld Meijdam hahahhaa nou zeg, sleutels die seks hebben. Maar sleutel als object opzich, uit zijn context getrokken. (als je niet zou weten waar een sleutel voor zou dienen)
October 27 at 2:55pm · Like · 1

woensdag 30 oktober 2013

Het object.

Omdat het dus zo lastig is om uitspraken te doen over wat sexy is en wat niet, het blijft tenslotte subjectief, heb ik ervoor gekozen mijn concept abstracter te maken door het te gaan baseren op een object dat voor mij totaal seksloos is (en daarmee dus het hele persoon en haar verhaal te laten vallen). Ik heb hierbij gekozen voor een schoonmaakspons. Door de textuur, de vorm en de kleur is dit object voor mij totaal seksloos. Al helemaal als je gaat kijken naar schuursponsjes en metaalsponzen. Sponzen werden vroeger gemaakt van sponsdieren uit de zee. Deze dieren zijn hermafrodiet. Daarom vind ik het een extra laag geven aan mijn concept, en het is ook nog eens een object/dier waar ik iets mee kan en waardoor ik geïnspireerd raak. Ik wil de kenmerken van mijn collectie dus gaan baseren op de eigenschappen van een spons(dier), de structuur en misschien ook de vormen.



Hier heb ik allerlei verschillende soorten sponzen gevonden waaraan ik kan refereren in mijn werk.

Premature sexualisation: understanding the risks

http://www.nspcc.org.uk/Inform/policyandpublicaffairs/consultations/2011/premature_sexualisation_pdf_wdf81574.pdf

Dit artikel is een soort verslag van een conferentie over de vroegtijdige seksualisering van kinderen en wat daar de risico's van zijn. De NSPCC heeft drie seminars gehouden in 2011 waarbij verschillende experts aan het woord kwamen over dit onderwerp. Het doel van de seminars was om het begrip van de risico's die worden geassocieerd met vroegtijdige seksualisering uit te diepen, en een discussie over de mogelijke handelingen die gedaan moeten worden om kinderen te beschermen.

Het eerste hoofdstuk is geschreven door professor Rosalind Gill, professor van sociale en culturele analyses van het Kings College London. Zij merkt allereerst op dat men wel spreekt van een 'gepornoficeerde' en 'geseksualiseerde' maatschappij, maar dat er geen goede definitie is van seksualisering. Dit moet dus gedefinieerd worden. Verder schrijft ze dat zowel de psychologische als de media en culturele studies, een totaal andere aanpak hebben. De psychologische aanpak is gebaseerd op experimenten waarbij de ecologische geldigheid mist. De media en culturele benadering is gebaseerd op het luistern naar kinderen en jongvolwassenen. Zij pleit voor een benadering die de twee combineert, om zo het beste onderzoek te kunnen doen.

Het tweede hoofdstuk is geschreven door Dr Maddy Coy, Child and Woman Abuse Studies Unit, London Metropolitan University. Zij schrijft dat 'pornificatie' een betere term zou zijn dan 'seksualisering'. Daarmee bedoelt ze het scheiden van sex en intimiteit, en het neerzetten van vrouwen alsof ze altijd maar seksueel beschikbaar zijn. Recente onderzoeken tonen aan dat erg veel jonge vrouwen te maken hebben gehad met seksuele handelingen tegen hun wil in. Seksueel geweld door mannen wordt steeds normaler gevonden, omdat mannelijkheid veelal bepaald wordt door de seksuele veroveringen die een man heeft gedaan. Als jongeren les gaan krijgen in het lezen van mediabeelden, is het vooral belangrijk dat deze beelden gelinkt worden aan discussies over dwang, geweld, wederzijds instemmen en misbruik in seksuele relaties. Een belangrijke eerste stap zou zijn een nieuwe vorm van mannelijkheid te creeeren voor jonge mannen. Jonge vrouwen moeten een soort kracht en relatie met hun lichaam vinden dat niet is gebaseerd op seksualisering.

Het derde hoofdstuk is geschreven door David Buckingham, Centre for the Study of Children, Youth and Media at the Institute for Education. Hij schrijft ook over de complicaties van het onderzoek naar seksualisering, en noemt daarbij net als professor Gill het missen van een duidelijke definitie, en het ontbreken van bewijs over de impact op kinderen. Zijn eigen onderzoek heeft aangetoond dat kinderen hele diverse boodschappen tegenkomen over seks in de media, en hoewel sommigen de media plezierig vinden, kunnen ze er ook kritisch over zijn. Verder schrijft hij dat de publieke discussie over seksualisering niet overeenkomt met de opvattingen van ouders, zij hadden er veel minder problemen mee. Toen een aantal ouders 'geseksualiseerde' producten kregen voorgeschoteld, was er geen unanieme reactie op. Daarom is het erg moeilijk om overeen te komen over de betekenis van elk item. Hoewel sommige ouders het gedrag van hun opgroeiende kinderen als normaal beschouwen, zijn er ook ouders die bijvoorbeeld walgen van 'sexy' dansstijlen. Over het algemeen waren ouders meer bezorgd over hun dochters, die zich volgens hen in gevaar brachten door zich ouder te kleden, dan over hun zonen die een seksuele identiteit ontwikkelen.

Jongeren verworpen het idee dat zij passieve slachtoffers zouden zijn van de marketing van geseksualiseerde producten. Hun kennis van marketing ondersteunt dit. De jongeren gaven aan dat naarmate ze ouder worden, ze meer kennis hebben over hoe ze producten moeten 'lezen'. Dat jongeren geseksualiseerde beelden kunnen bekritiseren, betekent niet dat het ze niks doet. Ze vinden dat hun ouders hen hierbij kunnen helpen. Verder worden hun normen vooral bepaald door de jongeren van hun eigen leeftijd.

Het vierde hoofdstuk is geschreven door Christine Barter, Centre for Family Policy and Child Welfare, Bristol University. Zij schrijft dat er meisjes zijn die erg veel geweld meemaken in hun intieme relaties met mannen. Eenderde van de meisjes heeft een vorm van seksueel geweld meegemaakt, en eenvierde fysiek geweld. De geïnterviewde mannen hadden hele negatieve houdingen tegenover meisjes, en zagen ze als objecten. Ze dwingen meisjes tot seksueel contact en zien niet wat voor impact dit heeft op hun vrouwelijke partner. Sommige jongens zien meisjes enkel als seksueel object, en zien het dwingen van een meisje tot seks als normaal en acceptabel. Ze wisten niet (zeker) dat hun gedrag seksuele druk uitoefende. De druk op jongens door gelijken en media om dominant te zijn binnen de seksuele relatie is problematisch. Bij de meisjes werd juist een passieve seksualiteit opgemerkt waarbij seksueel genoegen bij ontbrak. Bij velen bestonden de seksuele aspecten van hun relatie vooral uit het proberen de druk die hun partners op hun uitoefenen te weerstaan. Deze meisjes halen een groot deel van hun status uit het feit dat ze een vriendje hebben, het is daarom belangrijk om meisjes te leren hun eigenwaarde uit andere delen van hun leven te halen. Er is dus een noodzaak voor een positief rolmodel voor meisjes.

Het vijfde hoofdstuk is geschreven door dr Zoe Hilton, Head of child protection, Child Exploitation and Online Protection Centre. Het CEOP Centre maakt zich zorgen over een groeiende trend van jongeren die ongepaste foto's van zichzelf, vrienden en partners maken en delen op hun mobiele telefoon. Dit komt voort uit het verleggen van grenzen en risico's nemen als ze steeds meer bewust worden van hun seksuele en sociale leven. Het is lastig om onderscheid te maken tussen foto's die zelfgemaakt zijn door de jongeren om hun grenzen te verleggen, en foto's die onder dwang gemaakt zijn voor volwassenen die misbruik maken van kinderen. Het maken van deze foto's kan zorgen voor een vergroot risico op misbruikt worden door pedofielen.

Hierna worden nog een aantal conclusies getrokken uit de seminars. Bijvoorbeeld dus dat er geen duidelijke definitie is van seksualisering die unaniem gebruikt wordt. Het is belangrijk om te identificeren welke beelden als geseksualiseerd kunnen worden beschouwd, omdat niet alle seksuele beelden impact zullen hebben op jongeren. Zelfgemaakte geseksualiseerde beelden van jongeren kunnen worden misbruikt en maken van een kind een slachtoffer. We moeten onderzoeken waarom jongeren zich met dit soort risicovol gedrag bezig houden. Er zijn verbanden tussen geseksualiseerd gedrag, seksueel geweld en eigenwaarde. Voor jonge meisjes levert een (seksuele) relatie vaak een soort status op. Meisjes met veel zelfvertrouwen halen deze status uit andere bronnen zoals scholing, hobbies en baantjes, en zijn daarmee minder vatbaar voor seksueel geweld. Druk van media, commercie en ook vooral van andere jongeren zijn belangrijke factoren die jongeren ertoe drijven om zich seksueel te gedragen of seksuele handelingen te verrichten. Het is belangrijk om het verband tussen geseksualiseerde media en het gedrag van jongeren in hun relaties met andere jongeren te begrijpen. Jongeren kunnen mogelijk porno gaan bekijken om over seks te leren, en krijgen daardoor een verkeerde indruk van de onrealistische beelden van relaties. Jonge mannen weten misschien niet eens dat zij hun vriendinnen misbruiken, en zien hun eigen gedrag niet als gewelddadig.


Mijn concept is gebaseerd op de geseksualiseerde maatschappij waarin we leven, en het proberen daaruit te vluchten. Dit artikel geeft mij inzicht in het onderzoek dat wordt gedaan naar seksualisering, en de effecten die het kan hebben op jongeren. Ik vind het interessant om te lezen dat het zo'n lastig onderwerp is om uitspraken over te doen. Hierboven heb ik de dingen uit de tekst gepikt die ik het meest interessant vond, en de ideeën die ik nog niet kende.

woensdag 23 oktober 2013

Seks op straat



Dit filmpje vind ik een perfect voorbeeld van hoe subjectief seks is. Omdat er altijd wel iemand is die iets wat ik niet sexy vind, toch als sexy beschouwt heb ik ervoor gekozen om op zoek te gaan naar een object wat voor mij de definitie van sexloos is. Dit object moet overeenkomen met mijn enquete. Van daaruit wil ik dan de kenmerken voor mijn collectie gaan zoeken.

donderdag 17 oktober 2013

sexy/sexless

De afgelopen weken heb ik een enquete afgenomen bij ongeveer 50 mensen van tussen de 15 en 30. Dit zijn de uitkomsten ervan. In de rode woordwolkjes zie je wat mensen sexy vinden in kleding en lichaam van zowel vrouw en man. In de groene woordwolk zie je wat ze beschouwen als niet sexy.

maandag 7 oktober 2013

Troubled


Met dit beeld heb ik geprobeerd mijn concept uit te beelden. De aanleiding van mn concept was het fenomeen dat aanranders vaak de slachtoffers de schuld geven, zij zouden zich uitdagend hebben gekleed. Ik vroeg me toen af wat we in de huidige maatschappij, met al z'n fetisjen, nog kunnen dragen wat niet als sexy kan worden bestempeld. De woorden waar ik toen op kwam zijn sexy/a-sexy, seksisme, feminisme, gelijke rechten, gelijkheid, vrijheid, media, seksualisering en seksualiteit. Hiermee heb ik verder onderzoek gedaan. Ik ben er uiteindelijk op uit gekomen dat ik in al die overdaad van seksualiteit in de samenleving, wil gaan proberen een collectie te maken die met een ander oogpunt wordt bekeken. De schoonheid van het seksloze.

Om dit te gaan creeeren wil ik eerst een soort algemene mening over wat sexy en wat niet sexy is zien te vinden, omdat het zo'n subjectief onderwerp is. Daar kan ik dan op steunen in mijn concept. Hiervoor heb ik al een enquete opgesteld een aantal weken geleden, maar ik wil eerst iets meer reacties hebben voordat ik de resultaten verwerk.

$€XXX

(foto door Peter Stigter)

Nieuw Jurk is het merk van Esther Meijer. Zij heeft een collectie gebaseerd op de pornoficering van de maatschappij. De collectie is gesponsord door pornoster Bobbi Eden.
bron: spuiten en slikken & http://www.nieuwjurk.com


Bij het opzoeken van de collectie kwam ik ook dit artikel tegen:


Amsterdam Fashion Week (2): mode als parodie op porno & onmogelijke schoenen
door Milou van Rossum

Een collectie met de titel $€XXX (sex sells), die niet alleen wordt geshowd op de Amsterdam Fashion Week maar ook te zien is in een authentiek ranzige reportage met echte pornomodellen in seksblad Foxy – dat trekt natuurlijk de aandacht. Al voor haar show, die werd gesponsord door de Nederlandse pornoster Bobbi Eden, had Esther Meijer, de ontwerpster achter het label Nieuw Jurk, flink wat publiciteit gekregen. En de zaal op het Westergasterrein zat maandagavond bomvol. „Eigenlijk ben ik nu zelf ook een hoertje”, zei de ontwerpster opgewekt na afloop van haar show.

Meijers collectie was aanvankelijk bedoeld als commentaar op „de pornoficatie van de samenleving”. Maar gaandeweg het project veranderde haar mening over de pornowereld. „Ik heb heel toffe mensen ontmoet, die plezier hebben in wat ze doen.” Een paar van die mensen liepen mee in de show.

Nieuw Jurk maakt vooral T-shirts, sweaters en leggings met vrolijke prints, ditmaal bijvoorbeeld een combinatie van kruisjes (X-rated), dollartekens en smileys. Die werden afgewisseld met een glimmend zwart plastic onderbroekje met olifantengezicht en een lange 'snuit' , een bodysuit met een rits door het kruis, en een roze plastic kledingstuk in de vorm van een borst; de rode tepel was de capuchon. Mode en de seksindustrie kwamen helaas niet veel dichter tot elkaar; meer dan een soms geestige, soms wat wrange parodie werd de show niet.

bron: http://www.nrc.nl/mode/2013/07/31/amsterdam-fashion-week-2-mode-als-parodie-op-porno-onmogelijke-schoenen/

Edit 4 november: Opdracht kunstenaars
Esther Meijer gebruikt in haar collectie als thema de pornowereld. Zij doet dit door kenmerkende aspecten uit de porno industrie, zoals dildo's, opgevulde borsten, latex en doorschijnende stofjes te gebruiken. Die aspecten heeft ze uitvergroot en op een humoristische manier teruggebracht, zoals je ziet in deze ontwerpen: 1 2 3 4. Porno is dus duidelijk te zien als thema in haar werk. Esther gebruikt een andere beeldtaal dan ik, zij vergroot (net als Celine Manz) dingen uit de porno industrie enorm uit om mensen daarover na te denken, terwijl ik juist ga proberen een seksloze collectie te maken.

A1 by Celine Manz


bron: http://www.celinemanz.com

"Onze hedendaagse visuele cultuurstaat bol van seksisme en pornografie—we weten het allemaal en we lijken erniet zo mee te zitten. Weg taboe, alleswerd geaccepteerd en genormaliseerd. Céline Manz nam dit als startpunt voorhaar fotoserie A1. Niet omdat ze heterg vindt, maar omdat de zogenaamde pornoficatie zo alomtegenwoordig is. Ze bouwt foto’s op uit beelden van fotograaf en professioneel smeerpoets Terry Richardson; zijn foto’s geven volgens Manz de beste representatie van deze ontwikkeling binnen de mainstream media. Door de bestaande beelden uit hun originele context van reclame, modetijdschriften en blogs te trekken, creëert Manz met A1 op humoristische wijze een spiegeleffect en maakt ons bewust van wat we dagelijks allemaal voor onze kiezen krijgen. De serie van 44 prints werd dit jaar genomineerd voor de Gerrit Rietveld Award in decategorie Fine Arts en is dit najaar in de expositie [s]elected in Castrum Peregrinite zien."

bron: Glamcult

Ter referentie, hier is het werk van Terry Richardson te bewonderen.

Edit 4 november: Opdracht kunstenaars
In deze serie van Celine Manz zien we seksualisering terug, doordat ze uit het werk van Terry Richardson, wat toch al vrij seksistisch is, kenmerkende aspecten heeft gepikt, en die verwerkt in een nieuw beeld. Hiermee laat ze zien hoe geseksualiseerd onze huidige beeldcultuur is. Ik zie dit terug in bijvoorbeeld de tongen (met wit spul), de poster waarin alleen nog de seksueel opwindende delen van een vrouw (Cameron Diaz) overblijven waardoor ze eigenlijk een inwisselbaar lustobject wordt, en in de laatste poster lijkt het door het weggummen van de foto bij haar mond alsof de vrouw die is afgebeeld een penis of vinger in haar mond heeft. Ik vind dit weggummen van de eigenschappen die iemands gezicht persoonlijk maken, zoals ogen en tanden, een goed medium om te laten zien hoe vrouwen soms bekeken worden. Glamcult schrijft hierboven ook dat seksisme en pornografie het startpunt was voor haar fotoserie.

Celine Manz heeft dus hetzelfde onderwerp als ik, maar gebruikt het totaal anders. Zij overdrijft de beeldtaal van de geseksualiseerde maatschappij, terwijl ik juist een poging wil gaan doen om die totaal weg te laten. Ik heb geen kunstenaar gevonden die dat ook doet, en daarom lijkt het me nog best een opgave om dit voor elkaar te gaan krijgen. Ik wil de schoonheid van het seksloze gaan laten zien, een schoonheid die een wapen zou kunnen zijn tegen seksisme.

donderdag 3 oktober 2013

Sex sells

Plek

De plek die ik heb gekozen voor mijn muze is de bibliotheek. Hij/zij houdt van de rust en leest veel informatieve boeken in zijn/haar vrije tijd.

Beelden

Dit beeld heb ik gemaakt om te laten zien dat mijn karakter zich niks aantrekt van maatschappelijke regels en zelf wil bepalen wat hij/zij wel of niet doet of draagt. De quotes in rood slaan niet op haar maar zijn quotes van aanranders die voor mij goed weergeven hoe vrij veel mensen over dit soort dingen denken.

In dit beeld wilde ik de sfeer van mijn mensbeeld weergeven. Hij/zij is geen doorsnee persoon dat achter de massa aanloopt maar kiest zelf waar hij/zij in gelooft en wat hij/zij doet. Het plaatje linksonder heb ik gekozen omdat ik dit een vrij mannelijk silhouet vond in de kleding, wat geen rekening houdt met vrouwelijke vormen.

Dit beeld heb ik gemaakt voor Yke, we moesten onze muse in verschillende situaties weergeven. Ik had bedacht dat mijn karakter in een healthy food winkel werkt, omdat hij/ze vrij veel bezig is met verantwoorde dingen zoals dat.